• Image 02
  • Image 05
  • Image 01
  • Image 05
  • Image 05
  • Image 04
  • Image 03
  • Image 05

Column

Veel tekst op een webpagina is eigenlijk not done. Maar toch geloven we dat goede tekst altijd zijn weg vindt. Maximaal 800 woorden. Meer zijn het niet. Column geschreven met als rode draad fietsen, sporten. Voor fietsreizigers, wielrenners, mountainbikers. Voor iedereen die uren op het zadel zit en wellicht dezelfde gedachtenspinsels heeft als de schrijver. Veel leesplezier. 
Deze columns zijn verschenen in het tijdschrift Bike and Trekking.

Jonge Goden

‚En vanmiddag gaat het nog meer regenen. De wind trekt aan tot stormachtig en automobilisten met aanhangers wordt aangeraden bruggen en viaducten te vermijden’.

En daar sta ik dan. Fietsbroek nog op de enkels, wielershirt al aan, terwijl het nieuws op de achtergrond mijn oren bereikt. Het wordt dus kloteweer. Of beter gezegd, dat is het al. Wat doen we? Broek uit, broek aan? Even de twijfel. het is lekker warm binnen. Net een nieuwe CV ketel geïnstalleerd en het zou zonde zijn om die niet goed uit te proberen. Of misschien heb ik het nog ergens heel erg druk mee wat ik nu nog niet weet maar waar ik zeker binnen een paar seconden opkom. Mannen van veertig hebben het altijd ergens druk mee al is het maar omdat ze zich druk maken om de drukte die ongetwijfeld gaat komen en waar ze eigenlijk helemaal geen zin meer in hebben. Mannen van veertig staan op een kruispunt. Links de gezelligheid van een goede eettafel met romige spijzen en weelderige dranken en rechts de koude striemende regen die er alles aan doet om je volledig kapot te rijden. Mannen van veertig kiezen heel vaak onbewust het eerste. Geen verkeerde keuze. Het is warm, gezellig, en na elke training hunkeren we er weer naar.

Een klein groepje mannen van veertig jaar kiest ervoor om rechtsaf te slaan. Door de regen, door de ijzel, door de wind. Natuurlijk, allerlei andere factoren kunnen ook meespelen met die keuze. Het nog niet willen toegeven aan de jonkies, nog de branie hebben van een 18 jarige, verslaafd aan de adrenaline, niet zonder de kick van stijve spieren en warme choco kunnen. Allerlei factoren maar de rode draad is dat we allemaal rechtsaf zijn geslagen. We hebben geen buikje, de benen staan lekker strak, de blik turend in de verte en de geest opgeruimd. En terwijl gezin, carriere, vrienden en familie, je huis, je hypotheek, je aandacht dreigt op te eisen kies je elke week weer opnieuw om een aantal dagen verstek te laten gaan. Om een aantal dagen je been over het zadel te gooien en je vast te snoeren op je fiets.

En dat noem ik fanatisme. Een hele gezonde fanatisme. Mannen van veertig, ga daarmee door. Laat je niet gek maken door je omgeving. Laat je niet gek maken door dat kloteweer. Want aan het eind van de rit zit jij aan tafel met je vrienden. Zonverbrande kop, honger als een paard en de energie van een jonge meid. Kijk dan nog maar eens even om je heen en doe een kleine vergelijking. Proost mannen van veertig. Nog maar 8 maanden te gaan en dan gaat de zon schijnen.