• Image 01
  • Image 05
  • Image 02
  • Image 04
  • Image 05
  • Image 05
  • Image 03
  • Image 05

Column

Veel tekst op een webpagina is eigenlijk not done. Maar toch geloven we dat goede tekst altijd zijn weg vindt. Maximaal 800 woorden. Meer zijn het niet. Column geschreven met als rode draad fietsen, sporten. Voor fietsreizigers, wielrenners, mountainbikers. Voor iedereen die uren op het zadel zit en wellicht dezelfde gedachtenspinsels heeft als de schrijver. Veel leesplezier. 
Deze columns zijn verschenen in het tijdschrift Bike and Trekking.

GPS ellende

Ooit een GPS gekocht? Natuurlijk. Bijna iedereen fietst met zo’n ding rond. En wij natuurlijk ook. Heb niet 1 GPS gekocht maar heb in de loop van de tijd verschillende modellen aangeschaft. Iedere keer weer met de verwachting dat al mijn wensen zouden zijn ingevuld. En echt, die zijn heus niet zo extreem. Ding moet gewoon lekker 4 weken meegaan zonder opladen, ik moet overzicht hebben voor als ik de planning doe voor 4 weken fietsen en details moeten naar voren komen zodra ik op het kleinste weggetje nog die ene kleine afslag wil zien. Ik wil alle wegen terug zien die ik ook in Google maps zie en natuurlijk wil ik kunnen connectie met Strava of andere sportieve platforms.

Wat is de praktijk? Elke avond sta ik bibberend in een of ander vochtig douchegebouw naast mijn GPS te kijken wanneer er 4 streepjes verschijnen zodat ik weet dat ik weer voor een dag peut heb. Onderweg heb ik geen idee waar ik ben omdat dat ding mij alleen de details geeft. Ben de weg niet kwijt maar ik ben kwijt waar die weg in het landschap ligt. Om alles naar Strava te krijgen moet in in mijn achterzakje mijn dure iPhone proppen waarvan ik weet dat dat ding alles kan wat mijn GPS kan maar helaas niet het vermogen heeft om dat 10 uur uit te houden. En aan het einde van de dag moet ik alsnog stevig doorfietsen omdat de GPS aangeeft dat hij low in batteries is en dat gebeurt altijd op het moment dat de camping ergens op de top van de berg ligt en we geen idee hebben hoe er te komen.

Kortom: het is nog homeles met die apparaten. En echt, ik ben een gadget freek. Wil niet weten wat een elektronica hater van dit speelgoed vindt. Natuurlijk, er zijn oplossingen. Van naafdynamo’s met ingewikkelde snoerenpartijen, gelijkrichters, accu’s om het energieprobleem op te lossen en sommigen zeulen zelfs een partij zonnecellen mee. En natuurlijk, ik kan naast mijn GPS ook nog een vertrouwde papieren kaart meenemen. En dat laatste doe ik dan ook trouw. Want een papieren kaart gaat 4 weken mee en mijn ogen zijn in staat om binnen 1 seconden van ‘overzichtmodus’ naar ‘detailmodus’ te gaan zonder ergens op te drukken, te klikken of in te stellen.

Maar toch, papier heeft zijn langste tijd wel gehad. Op Google maps zie ik meer kleine weggetjes dan op een Michelin kaart en op GPSsies haal ik meer data van het net dan ik in welke reisgids dan ook vindt. Digitale informatie is meer betrouwbaar, meer gedetailleerd, en is beter uitwisselbaar. Sterker nog, de informatie wordt door gebruikers continue ge-update. Nu moet alleen de Garmins van deze wereld nog een mooi, stevig, waterdicht, klein apparaatje maken waar ik al mijn eisen in terug kan vinden. Is dat nu zo moeilijk. Kom op jongens want je kan het toch niet maken om meer dan 600 euro te vragen voor een apparaatje waar je niet je reis op kan plannen, waarmee je niet kan communiceren en je na een dag fietsen in de steek laat. Zie het als een uitdaging! Laat de volgende column de lofzang op de GPS zijn.