• Image 03
  • Image 05
  • Image 04
  • Image 02
  • Image 01
  • Image 05
  • Image 05
  • Image 05

Column

Veel tekst op een webpagina is eigenlijk not done. Maar toch geloven we dat goede tekst altijd zijn weg vindt. Maximaal 800 woorden. Meer zijn het niet. Column geschreven met als rode draad fietsen, sporten. Voor fietsreizigers, wielrenners, mountainbikers. Voor iedereen die uren op het zadel zit en wellicht dezelfde gedachtenspinsels heeft als de schrijver. Veel leesplezier. 
Deze columns zijn verschenen in het tijdschrift Bike and Trekking.

Verander je omgeving, NU!

'Om gezond te worden moet je andere vrienden en een andere omgeving kiezen'. Zo, even een straffe stelling. Nee, dit gaat geen optimistische column worden. Het eindigt met een drastisch voorstel waar ik zelf een beetje de rillingen van krijg. Bladen als dit schitterende tijdschrift besteden veel tijd en energie om elkaar te motiveren om erop uit te trekken. En natuurlijk horen daar allerlei mooie bespiegelingen thuis van ons geliefde vervoermiddel, de fiets. We testen, meten en waarderen de meest prachtige rijwielen en onderdelen. En ook ik kan stevig in vervoering raken wanneer een fabrikant met een schitterende voorvork komt of met een diep doordacht schakelsysteem. Al die techniek, schitterend, prachtig. Kan er geen genoeg van krijgen. En ook op verschillende fora op internet zijn de discussies over banden, framematerialen, 26, 27,5 of 29 inch op zijn minst hilarisch om te lezen. Er komen daar details naar voren waarvan ik zeker weet dat velen van ons geen idee hebben waar het over gaat. Maar we steken er wel veel energie in. Erg veel.

Tijdens onze fietstocht door Guatemala viel ons op hoe dik de mensen in de steden zijn. Zeg maar gewoon vet. En het viel ons ook op hoeveel kippen fastfood eettenten er zijn, taco's, burrito's, milkshakes. Kortom: allemaal voedsel met veel suiker en vet. Want iedereen weet dat die combinatie killing is. Maar ook weten we dat we er niet vanaf kunnen blijven. Wij hebben door meer dan 80 landen gefietst en gemerkt dat waar het eten vet en suikerrijk is de mensen vet en ongezond leven. We vinden het normaal dat allerlei reguliere producten als brood, salades, sausjes vol zitten met suiker. Sterker nog: zonder die toevoeging vinden we het niet te eten. Hele artikelen zijn hierover geschreven. Veel beter dan ik dat ooit kan doen.

Als fietser hebben we hier last van. Onze omgeving doet ons geloven dat we alleen extreme inspanning kunnen leveren met energierepen of energiedrankjes. Combineer dat met de mening dat onze omgeving vindt dat 20 km hardlopen of 100 km fietsen erg veel is. Wat klopt hier niet?

Nagenoeg iedereen kan 20 km hardlopen of 100 km fietsen op een paar (suikervrije) boterhammen met een bidonnetje water. Het lichaam is prima in staat om daarop te anticiperen. Dat is de norm. Maar we leven in een omgeving waar suiker en vet de norm zijn. Het gevolg is dat we er erg veel energie insteken om de gevolgen daarvan te managen. Hoge kosten van de gezondheidszorg, afvalprogramma's, allerlei voorlichting sessies. Wanneer wij een paar weken fietsen in een omgeving waar vet en suiker nauwelijks voorhanden zijn gebeuren er een paar opmerkelijke dingen. We gaan minder eten. Ons humeur wordt constanter. We leveren meer stabiele prestaties. Hongerkloppen komen nauwelijks meer voor. En toch leveren we extreme inspanning

Om gezond te worden, en dus mooie fietstochten te maken ook als we ouder worden, moeten we onze omgeving veranderen. Ik geloof nooit dat we bestand zijn tegen de enorme propaganda van de voedselindustrie. En omdat ik niet uit Nederland wil verhuizen, en ook weet dat alleen drastische maatregelen gaan werken gaan we het volgende doen: Iedere burger krijgt een pasje waarmee hij of zij maar een maximale hoeveelheid koolhydraten en vetten kan aanschaffen. Sport je meer dan verdien je extra punten. Zit je de hele dag op je kont? Dan gaan er punten af. Oftewel, een totalitair regime op voedsel. Een dictatuur, een totaalstaat. Gaat zeker werken. De kosten van de gezondheidszorg gaan drastische omlaag, de motivatie om te bewegen gaat omhoog. En we weten zeker dat we meer en meer fitte gepensioneerden krijgen die met hun fietsjes de wereld rondtrekken. Zo, en nu voor mijzelf als liberaal nog even uitmaken hoe ik dit moet rijmen met mijn vrijheidsprincipe. Iemand een beter idee?